కవితలు

మా బడి

మా బడి

గరిమెళ్ళ నాగేశ్వరరావు

భూమాతకో ప్రేమ ముద్దు

భూమాతకో ప్రేమ ముద్దు

డా।। చిట్యాల రవీందర్‌

వర్షానికి ప్రేమలేఖ

వర్షానికి ప్రేమలేఖ

వెంకటేష్‌ పువ్వాడ

నిరుద్యోగి

నిరుద్యోగి

యస్‌.సూర్యనారాయణ

తెలుగుదనానికి బాపు

తెలుగుదనానికి బాపు

ఆచార్య గంగిసెట్టి లక్ష్మీనారాయణ

న్యూమరిక్కులు

న్యూమరిక్కులు

రమణ యశస్వి

అక్షరాలు

అక్షరాలు

అక్షరాలు అంటే నేర్చుకొని వదిలేయడం కాదు జీవితానికి వెలుగునిచ్చి రాచబాట పరచిన కుసుమాలు.. బతుకు వేదికపై అక్షర నిర్మాణం జరిగి జ్ఞాన సముపార్జనకు చేయూతనిచ్చిన రోజు.. సామాజిక చైతన్యానికి స్ఫూర్తి ప్రదాతలుగా నిలిచి చేదోడువాదోడుగా ఉంటూ అంకురం చేసిన చెదరని శిలాక్షరాలు బతుకు మార్గానికి మెతుకు జీవనానికి ప్రతిబింబించేలా ప్రతిధ్వనిస్తూ చప్పుడు చేసే గుప్పెడు అక్షరాలు మానవీయ విలువలకు సంబంధ బాంధవ్యాలకు  దిక్సూచిలా పనిచేసే అక్షర చిగురులు.. అమ్మ ఒడిలో అమూర్త భావనల భాష ప్రాథమిక బడిలో  మూర్త భావనల అక్షర భాష సొంతంగా ఎదిగి ఒదిగేందుకు ఆ అక్షరాలు అమృత కలశం.. అక్షరాలు అంటే ఆషామాషి వ్యవహారం కాదు తమస్సు తొలగించి ఉషస్సు కలిగించే జ్ఞాన వీచికలు విజ్ఞాన గీతికలు జీవితాంతం వెన్నంటి ఉండే ఆశల మణిహారం ఆశావాహులకు సమగ్ర సమాహారం అక్షరాలు అంటే క్షీణించని పదాలు మనసులో నిలిచే పదాలు భవిత మయూఖానికి మరో క్షీరదాలు
ఆకుపచ్చని కల

ఆకుపచ్చని కల

ఆకుపచ్చని సముద్రంలో అలనవ్వాలని కలగంటానా? కడగవలసిన గిన్నెలు గలగల నవ్వుతాయి మేలుకొలుపు రాగాన్ని వినిపిస్తాయి పున్నాగ పారిజాత పరిమళాలలో పరవశించిపోదామని పరిగెడతానా? నిను వీడని నీడను నేనంటూ పోపు వాసన పకపకలాడుతుంది విరిసిన పూబాల సోయగాన్ని ఎదలో పదిలం చేసుకోవాలనుకుంటానా? మది తలుపులు మూసేసి మా సంగతి చూడమంటూ మాసిన బట్టలు మౌనంగానే గుడ్లురుముతాయి శిశిరం నుంచి వసంతానికి వసంతం నుంచి శిశిరానికి పయనమే సృష్టి ధర్మమని మారని దేది లేదని తెలుసుకొని మారవలసింది నువ్వేనని కొమ్మల చేతులతో వింజామరై వీస్తూ మొక్కవోని ధైర్యాన్ని ప్రాణశ్వాసను చేసే నిలువెత్తు నీడ సాహచర్యాన్ని కోరుకుంటానా? ఎంత దూరం పయనించినా నీ చివరి మజిలీ నేనేనంటూ అమ్మతనాన్ని వదలలేని నీకు శాశ్వత సహచరిని నేనేనంటూ ఆకుపచ్చని కలలు కనడం మాని నా ఆమరణాంతపు కౌగిలిలో కరిగిపోమ్మంటూ వంట గది విలాసంగా హితబోధ చేస్తుంది అలవోకగా ఆశలకు సమాధి కట్టడం నేర్పిసుంది
బంగారుతల్లి - శ్రీ కనకదుర్గ!

బంగారుతల్లి - శ్రీ కనకదుర్గ!

శ్రీ పరాదేవి! ప్రణవేశ్వరీ! త్రినేత్రి! శిష్ట రక్షా పరాయణి! దుష్ట దమని! కరుణ వర్షిణీ! ‘‘కళ్యాణ కనకదుర్గ’’! శాంకరీ! జగదీశ్వరీ!! జయములిమ్ము!! ధరణిలో - అవినీతి దనుజుల - ‘‘దుర్ముఖా’’-     ధముల నణచ రమ్ము! ‘‘ధర్మగాత్రి’’!! రక్త పిపాసులౌ - ‘‘రక్త బీజా’’దుల -     శిక్షింపగను రమ్ము - ‘‘శ్రీ భవాని’’!! స్వార్థపు కోరల - ‘‘చండ ముండా’’దుల -     చెండాడ రమ్ము - ‘‘చాముండి దేవి’’!! దేశ సంక్షభులై - తిరుగు - ‘‘శుంభా’’దుల -     దునుమాడగను రమ్ము - ‘‘దురితహారి’’! అవని ధర్మ భక్షకులు - ‘‘మహిషాసురా‘‘ధ’’ ములను - మట్టుపెట్టగ రమ్ము - ‘‘మోక్షదాత్రి’’! సకల లోక కళ్యాణి!! ‘‘శ్రీచక్రరాజ్ఞి’’!! ‘‘శ్రీ కనకదుర్గ’’ చరణాలె - శ్రీ పదాలు!! ముజ్జగాల - ‘‘బంగరు ఒడి’’ - మురిపెమొలుక, కరుణ తోడ లాలించు - శ్రీ కల్పవల్లి!! భక్తజనుల చల్లగసాకు - పాలవెల్లి!! ‘‘శ్రీ జగన్మాత’’ పాదాలె - శ్రీకరాలు!! ‘‘అన్నపూర్ణ’’వై - రైతుల నాదుకొనుమ! ‘‘భరతమాత’’ - శాంతి సుధల - పరిఢవిల్ల ‘‘తెలుగునేల’’ - సువర్ణ కాంతుల విరియగ - ‘‘స్వర్ణ దుర్గాంబ!’’ - మమ్ముల సాకుమమ్మ!! ‘‘సర్వమంగళ!’’ త్రిభువనేశ్వరి! శుభకరి! భక్త హృదయ సరసున - భవ్యగతి - ‘‘స్వర్ణ’ ‘‘హంస’’పై - విహరించెడి - ‘‘అమృత తల్లి’’! కరుణ బ్రోవుమా! మమ్ము - ‘‘బంగారుతల్లి’’!!
న్యూమరిక్కులు

న్యూమరిక్కులు

తెలుగు లిపి బహు చిలిపి సరళరేఖల రారాజు గీతల గీతమార్చిన సత్తిరాజు బాపు రేఖలు కలిపి రేఖలతో చిత్రకారుడు రీళ్లతో చలన చిత్రకారుడు  చెరగని బాపు గీత తరగని గిలిగింత ఘనతలో చరిత్రకారుడు బాపు బాణీ ‘సాక్షి’తో బోణి రమణ ప్రాణి సత్తిరాజు వాణి రెండుగా విడిన తెలుగునేల బాపు రమణల కీర్తితో వెలుగునేల ఆణిముత్యాల శ్రీరామరాజ్యం ఆఖరి అలివేణి ఈ ప్రపంచానికి బాపు సెలవ్‌ మరో ప్రపంచంలో రమణకి ‘సే’లవ్‌ బావురుమన్నాడు తండ్రిని కోల్పోయి బుడుగు బాపు బొమ్మ జడపదార్థమైంది పడక అడుగు వారి స్నేహంపై దేవుడా నువ్వే సినిమా తీయగలవ్‌ మీ గీత ఘంటసాల పాడలేనిది మీ సీత వాల్మీకి కనలేనిది వెలవెలబోయిన వెండితెర కళతప్పిన బాపు బొమ్మల పరంపర మీ చేత ఇహలోకంలో సాటిలేనిది
అక్షరాశ్రమం

అక్షరాశ్రమం

సముద్రంపై ఎగిరి ఎగిరి మళ్లీ నౌకపైనే వాలిన పక్షిలా లోకమంతా తిరిగి మళ్లీ అక్షరాలపై వాలతావు నీ కెంతమేలు చేస్తున్నాయో ఎపుడూ గమనించలేదు కాని భూమ్మీద అక్షరాలు మినహా నీకు తోడెవరూ ఉన్నట్టులేరు దుఃఖంలోకీ, వెలితిలోకీ, ఘనీభవించినపుడు ఏ శూన్యం నుంచో పుట్టుకొచ్చిన కిరణాల్లా అక్షరాలు నీ ఉద్విగ్న హృదయాన్ని చేరి మెల్లగా నిన్ను కరిగిస్తాయి ఇంత దయా, శాంతీ నీ అక్షరాలకెలా సాధ్యమని మిత్రులు విస్మయపడుతున్నప్పుడు ఆలోచించలేదు కానీ వాటిని ఆశ్రయించే క్షణాల్లో ఏదో దివ్యత్వం నీ దుఃఖాన్ని దయగా, వెలితిని శాంతిగా పరిపక్వం చేస్తున్నట్లుంది ఇప్పుడు ఒక్కొక్క అక్షరమూ ఒక్కొక్క అద్దంలా కనిపిస్తోంది అద్దాలని అతికినప్పుడల్లా నీ లోపల ముక్కలైనదేదో అతుక్కొన్న ఊరట కలుగుతోంది ఇప్పుడు ఒక్కొక్క అక్షరమూ నక్షత్రంలా కనిపిస్తోంది కాసిని నక్షత్రాలని పోగేసుకొన్న ప్రతిసారి పిపీలికంలా మసలే నువ్వు పాలపుంత వవుతున్నట్లుంది ఇప్పుడు ఒక్కొక్క అక్షరమూ ఓ కన్నీటి బిందువవుతోంది కాసిని కన్నీళ్లని జారవిడిచిన ప్రతిసారీ గర్వమో, స్వార్థమో, మరో చీకటో కరిగి మామూలు మనిషి దేవుడవుతున్నట్లుంది జీవితం ప్రార్థనా గీతమవుతున్నట్లుంది ఎన్నటికీ మరణించనిదేదో లోలోపల వెలుగుతున్నట్లుంది
తెలుగుదనానికి బాపు

తెలుగుదనానికి బాపు

గీత ఆయన రాసీరాయని కవిత కవిత ఆయన గీసీగీయని బొమ్మ ఆయన సగటు తెలుగింటి అందాల బ్రహ్మ తెలుగు ముంగిట్లో అల్లుకొన్న సన్నజాజి రెమ్మ చదువుగుమ్మం తొక్కిన తొలిచక్కదనాల అమ్మ పేరుమరచి తెలుగుదనం బాపూ! అని పిలుచుకొన్నా... నవయవ్వన చిత్రకళకు నాన్న, సత్తిరాజు లక్ష్మీనారాయణ తెలుగుసొగసు  ఆయన చూపుతో కాటుక దిద్దుకొంది గీతతో  ఆధునికతాభాష్యం నేర్చుకొంది ప్రబంధం వారి పదారేళ్లపడుచు పాతికేళ్ల పిల్లగా మారింది తమలపాకు చిలకలు చుట్టి కళ్లతో తినిపించింది ‘అస్తిన్నాస్తి... శాతోదర... విచికిత్స’ను శ్రీనాథుడికి నేర్పించింది ఏవీకే పుణ్యమా అని అష్టవిధ నాయికలు కందుకూరి జనార్దనాష్టకపొత్తంలో కాపురం పెడితే రసిక హృదయాలపై నడిరాత్రి అట్టవిప్పుకొని పవ్వళించారు రమణగారి రెండుజెళ్ల సీతతో ఆడుకొన్న బుడుగూ బుజ్జాయిలు మండువా లోగిట్లో విసనకర్ర విసురుకొంటున్న బామ్మలూ తాతయ్యలు ఆవకాయ ఘాటుల్తో అమరేంద్రుడి రాత మార్చిన భానుమతి అత్తయ్యలు రామయ్యను గన్న గుహులూ, శబరమ్మలూ ఇవ్వాళ ఆయన చుట్టూ మూగారు కుంచె లేకుండా నువ్వొక్కడివే వచ్చావా అని నిలదీస్తున్నారు ‘తెలుగుజాతి నా కుంచె, ఎలా పట్టుకురాను?’ తడికనుల మౌనభాషలో ఆయన చెబుతూనే  ఉన్నాడు